Կառավարության կողմից ապրիլի 1-ից կենսաթոշակների 10 հազար դրամով բարձրացնելու որոշումը կարող է բյուջետային կայունության համար լուրջ մարտահրավեր դառնալ հունիսից հետո կառավարության համար։
Իմ հիմնական փաստարկը կայանում է այն բանում, որ կենսաթոշակների բարձրացումը ստեղծում է լրացուցիչ ծախսեր՝ առանց համապատասխան ռեսուրսների հիմքի ստեղծման։ Եթե կենսաթոշակառուների թիվը կազմում է մոտ 500 հազար մարդ, ապա ամսական լրացուցիչ ծախսերը կկազմեն 5 միլիարդ դրամ, ինչը տարեկան հասնում է 60 միլիարդ դրամի։
Այս ծախսերի ֆինանսավորման համար կառավարությունը պետք է կատարի իր «տնային աշխատանքը»՝ կամ ավելացնելով եկամտային մասը (օրինակ՝ բարձրացնելով հարկերը), կամ կրճատելով մնացած ընթացիկ ծախսերը։ Ցավոք, այս պլանավորումը բացակայում է, ինչը ստեղծում է բյուջետային ռիսկ։
Այս խնդիրը ավելի է սրվում տնտեսական կառուցվածքի հետ կապված խնդիրների համատեքստում։ Հայաստանի տնտեսական աճի հիմքը, որը հիմնված է հիմնականում արտահանման և ռեսուրսների վրա, չի ապահովում բավարար եկամուտներ՝ բյուջեի համար։ Այսպիսով, կենսաթոշակների բարձրացումը, առանց համապատասխան ֆինանսական հիմքի, կարող է հանգեցնել բյուջեի դեֆիցիտի ավելացման և երկարաժամկետ ֆինանսական անկայունության։
