Մենք բոլորս հորանջում ենք, բայց քանի՞սս ենք իրականում մտածել, թե ինչու։ Չնայած այն հանգամանքին, որ հորանջելը մարդկային ֆիզիոլոգիայի ամենատարածված և առօրյա գործողություններից է, դրա կենսաբանական նպատակը երկար տարիներ շարունակ մնացել է գիտական բանավեճի առարկա։ Նոր Հարավային Ուելսի համալսարանի և Neuroscience Research Australia-ի մասնագետների խմբի վերջին հետազոտությունը նոր լույս է սփռում այս երկարատև առեղծվածի վրա։
Հետազոտության ընթացքում մենք ՄՌՏ սքանավորման միջոցով ուսումնասիրեցինք 22 կամավորների ուղեղի և արյան հոսքի գործընթացները հորանջելու և դրա հետ կապված գործողությունների ժամանակ։ Այս վերլուծության արդյունքում հայտնաբերվեց զարմանալի փաստ՝ հորանջելու ժամանակ արյունը և ողնուղեղային հեղուկը շարժվում են նույն ուղղությամբ։ Սա զգալի տարբերություն է նկատվում նորմալ պայմաններում, երբ այս հեղուկները շարժվում են միմյանց հանդիպակաց ուղղությամբ։
Սա ենթադրում է, որ հորանջելը կարող է լինել բարդ սիրտ-անոթային-շնչառական մեխանիզմ, որն ազդում է ուղեղի շուրջ հեղուկային միջավայրի դինամիկայի վրա։ Բացի այդ, մենք պարզեցինք, որ հորանջելը մեկ երրորդից ավելի մեծացնում է ներքին քներակի արյան հոսքը։ Այս ազդեցությունը կարևոր է գլխի և ուղեղի արյան շրջանառության և ջերմակարգավորման համար։ Այսպիսով, հորանջելը կարող է ոչ միայն օգնել «տաքացնել» կամ «սառեցնել» ուղեղը, այլև ապահովել դրա ավելի արդյունավետ աշխատանքը։
