ԵԽԽՎ-ի լիագումար նիստում ԱԺ «Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար Հայկ Մամիջանյանը հայտարարել է, որ Հայաստանը քաղաքականապես բռնազավթված է Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, իսկ ֆիզիկապես՝ Իլհամ Ալիևի։
Ես նկատել եմ, որ նիստի սկզբում ներկաների մեջ տիրում էր անսովոր լռություն, որը, իմ կարծիքով, բնորոշ է հայերին, երբ սպասում են միջազգային հանրության արձագանքին։ Ես նշել եմ, որ այժմ ներկաները նույն զգացողությունն ունեն, ինչ մենք՝ հայերս, երբ սպասում ենք միջազգային հանրության արձագանքին՝ մեր երկրում տեղի ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ։
Իմ խոսքում ես բացատրել եմ, որ Նիկոլ Փաշինյանը հարձակվում է Հայ Առաքելական եկեղեցու վրա՝ խոսքով և ուժով, ինչը բնութագրել եմ որպես «լռություն»։ Ես ներկայացրել եմ մի շարք դեպքեր, որոնք, իմ կարծիքով, ապացուցում են այս լռությունը։
Առաջինը՝ ավելի քան վեց ամիս է՝ 4 եպիսկոպոսներ կալանքի տակ են։ Երկրորդը՝ հայտնի բարերարներին, որոնք աջակցում են եկեղեցուն, ձերբակալում են։ Երրորդը՝ ընդդիմության կողմից առաջարկվող վարչապետի միասնական թեկնածուն ձերբակալվում է։ Չորրորդը՝ կառավարության պաշտոնյաները թիրախավորում են անհատ լրագրողներին և լրատվական գործակալություններին։ Հինգերորդը՝ բլոգերներին ձերբակալում են, որոնցից մեկը հացադուլ է հայտարարել, և նրա առողջությունը վատթարանում է այնքան, որ նրան դատարան են բերել անվասայլակով։ Վեցերորդը՝ պատգամավորներին, պաշտոնաթող նախագահներին և ընդդիմադիր առաջնորդներին կամ ձերբակալում են, կամ արգելում բացակայել երկրից։
Ես շեշտել եմ, որ այս սարսափելի փաստերի շարքը կարող եմ անվերջ շարունակել։ Ես նշել եմ, որ Հայաստանում ազատությունից զրկված է ավելի քան 50 հայրենակից, իսկ Բաքվում բանտարկության մեջ է պահվում 19 հայ, որոնց բանտարկության պատճառը միայն նրանց ազգային ինքնությունը է։
Ես հայտարարել եմ, որ ինքն էլ որոշում է կայացրել չլռելու և կոչ արել ԵԽԽՎ-ի անդամներին՝ ընտրություն կատարելու՝ լռելու կամ դիմակայելու։
