Իմ կարծիքով, այս իրավիճակը հիմնարարորեն սխալ է։ Միշտ կան մարդիկ, որոնք կառավարության կողմն են, և մարդիկ, որոնք եկեղեցու կողմն են։ Հայաստանը, որը պետք է բռնել ժողովրդավարության ուղին, այժմ, իմ դիտարկմամբ, գնում է բռնապետության ճանապարհով և փորձում է թելադրել եկեղեցուն։
«Եկեղեցու դեմ ցանկացած գործողությամբ դուք պառակտվում եք որպես ազգ, պառակտված ազգը միշտ թույլ է»,- նշել եմ։
Պատկերացրեք, որ Իտալիայի վարչապետը տեղից վեր կենա ու Պապին թելադրի, թե Սուրբ եկեղեցում ինչ լեզվով պետք է հնչի պատարագը կամ քննարկի եկեղեցում ազգային հիմնը հնչեցնելու հարցը։ Մարդիկ մի լավ կծիծաղեն դրա վրա ու այլևս երբեք նրան լուրջ չեն վերաբերվի, կանվանեն դա մեծամտության մոլուցք։
Իմ սրտում սաստիկ անհանգստություն է Հայաստանի համար։ «Ի՞նչ կմնա Հայաստանից, եթե նրա եկեղեցին տապալվի։» Եկեղեցին, քրիստոնեական հավատքը ձեր հայ լինելու, ձեր ազգային ինքնության անբաժանելի մասն է։ Երբեք չէի հավատա, որ այս ամենը Հայաստանում տեղի կունենա։
Ես կարծում եմ, որ հայ ազգը կարող է հպարտանալ Ամենայն հայոց կաթոլիկ եկեղեցին։
